பிணியின்மை செல்வம் விளைவின்பம்
thirukkural meaning விளக்கம் , பொருட்பால், நாடு, அரணியல், பிணியின்மை செல்வம் விளைவின்பம் ஏமம்
அணியென்ப நாட்டிவ் வைந்து.
குறள் 738
பிணியின்மை செல்வம் விளைவின்பம் ஏமம்
அணியென்ப நாட்டிவ் வைந்து.
[பொருட்பால், அரணியல், நாடு]
பொருள்
பிணி - நோய்; கட்டுகை; கட்டு; பற்று; பின்னல்; அரும்பு; துன்பம்; நெசவுத்தறியின்நூற்படை
இன்மை - இல்லாமை; வறுமை உடைமைக்குமறுதலை; அறுவகைவழக்கினுள்ஒன்று.
செல்வம் - கல்வி; அழகு; செழிப்பு; நுகர்ச்சி; துறக்கம்; ஐசுவரியம்; மகளிரின்கொஞ்சற்பேச்சு.
விளைவு - நிகழ்ச்சி; விளைகை; முதுமை; விளைபொருள்; பழம்; பயன்; கைகூடுகை; ஆக்கம்; விளையுமிடம்; வயல்; மேகம்; நாடகச்சந்திஐந்தனுள்ஒன்று.
விளைதல் - தானியம்முதலியனஉற்பத்தியாதல்; பயன்தருதல்; உண்டாதல்; முதிர்தல்; நிகழ்தல்.
இன்பம் - மனமகிழ்ச்சி; இனிமை ஒன்பான்சுவைகளுள்ஒன்று; சிற்றின்பம், காமம் திருமணம் நூற்பயன்களுள்ஒன்று.
ஏமம் - இன்பம்; களிப்பு; மயக்கம்; காவல்; இரவு; பொன்; திருநீறு; இடுதிரை; பாதுகாவல்; வலிமை; சேமநிதி.
அணி - வரிசை; ஒழுங்கு ஒப்பனை அழகு அணிகலன் முகம் படைவகுப்பு செய்யுளணி; இனிமை அன்பு கூட்டம் அடுக்கு அண்மை ஓர்உவமஉருபு.
என்ப - என்று சொல்லப்படுவன; என்று சொல்லுவர்; ஓர்அசைச்சொல்.
நாட்டிற்கு -நாடு - நாட்டுப்பகுதி; இடம்; பூமி; உலகம்; நாட்டுப்புறம்; மருதநிலம்; பக்கம்; இடப்பரப்பு; பூவுலகப்பொது; ஒருபேரெண்.
இவ் - இந்த
ஐந்து - ஐந்தும்
முழுப்பொருள்
நோய் இல்லாமை ,நல்ல பொருளாதார வளம் (செல்வம்), விளைச்சல் வளம் மிக்க இருத்தல் , இன்பமான வாழ்வு , பாதுகாப்பான சூழல் என இந்த ஐந்து குணங்களே ஒரு நாட்டிற்கு அழகாகும் எனக் கூறுவர்.
அமேரிக்கா போன்ற வளர்ந்த நாடுகளை உதாரணமாக கொண்டால் இவ்வைந்தும் அதற்கு அமைந்து இருப்பது தெளிவாக தெரியும்.
நாட்டில் மக்கள் எந்த மன நிறைவுடன் வாழ நோயற்ற சூழ்நிலை வேண்டும். நல்ல விளைச்சல் மூலம் நல்ல பொருளாதார வளமும் வேண்டும். இவைகள் ஒருங்கே அமைய பெற்றாலும் , நம்மை சுற்றி இருக்கின்ற நாடுகளால் எந்த தொந்தரவும் இல்லாமல் பாதுகாப்பான சூழ்நிலை வேண்டும். இவை அனைத்தையும் நோக்கி ஒரு நாட்டின் செயல் திட்டங்கள் அமைய வேண்டும்.
பரிமேலழகர் உரை
பிணியின்மை செல்வம் விளைவு இன்பம் ஏமம் இவ் ஐந்து - நோயின்மையும் செல்வம் விளைதல் இன்பம் காவல் என்றிவை உடைமையுமாகிய இவ்வைந்தனையும்; நாட்டிற்கு அணி என்ப- நாட்டிற்கு அழகு என்று சொல்லுவர் நூலோர். (பிணியின்மை, நில நலத்தான் வருவது. செல்வம், மேற்சொல்லியன. இன்பம், விழவும் வேள்வியும் சான்றோரும் உடைமையானும், நுகர்வன உடைமையானும்,நில நீர்களது நன்மையானும் வாழ்வார்க்கு உள் நிகழ்வது. 'காவல்' எனவே, அரசன் காவலும், வாழ்வோர் காவலும் அரண் காவலும் அடங்கின. பிற தேயங்களினுள்ளாரும் விழைந்து பின் அவையுள்ளாமைக்கு ஏதுவாய அதன் அழகு இதனாற் கூறப்பட்டது.).
மணக்குடவர் உரை
நோயின்மையும், செல்வமுடைமையும், விளைவுடைமையும், இன்பமுடைமையும், காவலுடைமையுமென்று சொல்லப்பட்ட இவையைந்தும் நாட்டிற்கு அழகென்று சொல்லுவர்.
மு.வரதராசனார் உரை
நோயில்லாதிருத்தல், செல்வம், விளை பொருள், வளம், இன்பவாழ்வு, நல்ல காவல் இந்த ஐந்தும் நாட்டிற்கு அழகு என்று கூறுவர்.
சாலமன் பாப்பையா உரை
நோய் இல்லாமை, செல்வம், விளைச்சல், மகிழ்ச்சி, நல்ல காவல் இவை ஐந்தும் ஒரு நாட்டிற்கு அழகு என்று நூலோர் கூறுவர்.
காந்தியின் வாழ்வும் குறளும் (நன்றி: பா ல சு ந் த ரி)
காந்திஜியின் தூய்மைப்பணி இயக்கத்துடன் இந்த நூல்நிறைவு பெற்றது தற்செயலா? அல்லது நற்செயலா?
அண்ணலே அறிவார்!
அவர்டைய ஆதங்கத்தை 100 ஆண்டுகள் கழிந்த பின்னரே நாம் கண்டு கொண்டிருக்கிறோம். ஏன் இந்த தாமதம்?
இருப்பினும், தாமதமானாலும், நவீனமான அணுகுமுறைகள் மூலம் இந்தப்பணி பட்டி தொட்டி வரை பரவி வருவது வரவேற்கத் தகுந்த விஷயம்!
ஐந்தாண்டுகளுக்கு முன்னர் ஒரு விழாவில் கலந்து கொள்ள நான் சென்னை செல்ல நேர்ந்தது.
போகும் போது “எர்ணாகுளம்” எக்ஸ்பிரஸ்சில் முதல் வகுப்பு ரிஸர்வேஷன் கிடைத்தது. கழிப்பறை வசதி ஓரளவு நன்றாகவே இருந்தது.
வரும்போது ”எக்மோரில்” ஒரு மணி நேரம் காத்திருப்பு. சென்னை ரயில் நிலையத்தைத் திரைப்படங்களில் வாய் பிளந்த பார்த்த நான் மூக்கை மூடியபடியே நிமிடத்தை எண்ணிக் கொண்டு இருந்தேன்.
ரயில் ட்ராக்குகளில் கழிவுகள், பிளாட்பாரத்தில் குழந்தைகளை சிறுநீர் போக வைக்கும் தாய்மார்கள். இவைகளைப் பற்றி அலட்டிக்காமல் விரிப்பை விரித்து சாப்பிடும் மக்கள், படுத்தபடியே செல்போனில் ஆழ்நிலை தியானம் செய்யும் மக்கள்.
சென்னை நகரமா? இல்லை நரகமா? இப்போது நினைத்தாலும் குமட்டிக் கொண்டு வருகிறது.
இதில் அடிக்கடி பயணிக்கும் அவலம்தான் மக்களின் மனதை இறுகச் செய்கிறதா? யோசிக்கிறேன். வரும் போது பாஸஞ்சர் ரயில் ரிசர்வேஷன் கிடைக்கவில்லை. மூன்றாம் வகுப்பில் பயணம்.
கழிப்பறையில் தேங்கிக் கிடப்பது தண்ணீரா? அல்லது சிறுநீரா? என்று அனுமானிக்க முடியாமல் செருப்பைத்தாண்டி உள்ளங்காலை நனைக்கும் ஈரம்.
நெஞ்சில் ஈரமில்லா மக்களால் ஏற்பட்ட ஈரம். ஈரல் குலையையே திணர வைக்கும் நாற்றம்!
இதில் தொண்டை வரை கையை விட்டுக் குடைந்து பயங்கர குமட்டலுடன் பல் துலக்கும் கூட்டம். அந்த ஈரத்தை மதித்தபடியே வெளியே வரும் பயணிகள். உள்ளே போக வழிவிட்டு, வெளியே வர திரும்பவும் வழிவிட்டு கழிப்பறை வாசலிலும் பயணிகள்.
100 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் காந்தி கண்ட அதே காட்சிகள். காரணம் பொறுப்பின்மையா? நிர்வாகத் திறன் இன்மையா? அல்லது பெருகி வரும் மக்கள் தொகையா?
உலகின் மிகப்பெரிய ரயில்வே நம்முடையது. தினமும் 8700 ரயில்கள் பயணிக்கின்றன. பயணிகள் தோராயமாக 1.6 கோடி. ரயில்கழிவுகள் 2,24,000 லிட்டர். இதில் மலம் மட்டும் 2800 டன்.
கழிப்பறையில் கடவுள் வாழ்கிறார் என்பது ஜப்பானிய மக்களின் நடவடிக்கை (நன்றி பாவையர் மலரில் திருமலை அவர்களின் கட்டுரை)
கழிவறை இன்மையால் உலகெங்கும் ஆண்டுக்கு 1.5 இலட்சம் குழந்தைகள் இறப்பு. குறைப்பிரசவம் எனப் பல இழப்புகள்.
கழிவறை மேம்பட்டால் சுற்றுலா மேம்படும். அந்நியச் செலாவணி கூடும். இதைத்தான் சுண்டு விரலைக் கொடுத்துக் கட்டை விரலை இழுப்பது என்பது. இனியாவது சுகாதாரம் பேணுவோம் என்று கட்டை விரலை உயர்த்துவோம்!
இதுபற்றி அமரர் “எம்.எஸ்.உதயமூர்த்தி” அவர்கள் கூறுகிறார்: புகழ்பெற்றப் பல்கலைக் கழகக் கருத்தரங்கில் கலந்து கொள்ள சென்று இருந்தபோது மூத்திர நெடி மூச்சடைக்க வைத்தது.
இது பற்றி யாருமே அலட்டிக் கொள்ளவில்லை. அவர்களுக்கு அது பழகிவிட்டது. நீண்டகால அடிமைத்தனம் காரணமாக செயலற்றத் தனமா?
எல்லாம் விதிப்படி நடக்கும் என்று நொண்டிச் சமாதானம் கூறிக்கொண்டு முயலாமையும் ஒரு காரணம்; இது மாற மக்களிடையே விழிப்புணர்வும், எழுச்சியும் வேண்டும் என்று எழுதி இருக்கிறார்.
மீண்டும் விஷயத்துக்கு வருவோம்!
பொழுது விடியும் போது ரயில் நீடாமங்கலம் வந்தது. அங்கிருந்து திருவாரூர் செல்ல மாற்று ரயிலில் பயணிக்க வேண்டும். 1 மணி நேரம் காத்திருப்பு.
அப்போதுதான் தூய்மைப்பணித்திட்டம் செயல்பட ஆரம்பித்த நேரம். ஸ்டேஷன் மாஸ்டர் துப்புறவுப் பணியாளர்களை முடுக்கி விடுகிறார்; யாரோ உயர் அதிகாரி வருகை. எனவே எங்கும் சுத்தம் எதிலும் சுத்தம் என்கிறார்.
கைகளில் பாலீதீன் கவரைச் சுற்றியபடியே பணியாளர் எச்சில் இலை ப்ளாஷ்டிக் பேப்பர் எல்லாவற்றையும் சேகரிக்க, டிராக்கையும் சுத்தம் பண்ணு என்று ஸ்டேஷன் மாஸ்ட்டர் அறிவுறுத்த...
அந்தப் பணியாளரின் பரிதாப் பார்வை இப்போது நினைத்தாலும் நெஞ்சைப் பிசைகிறது. ஜல்லியோடு பேதி மலம் கலந்து கிடக்கு. அதை எப்படி அகற்றுவது. ஜல்லியோடவா? எவ்வளவு ஜல்லி அள்ளுவது?
ஸ்டேஷன் மாஸ்டரால் ஒன்றுமே கூற இயலவில்லை.
நிறுத்தத்தில் கழிவறை உபயோகிப்பது கூடாது எனற அடிப்படை நாகரீகம் கூடக் கடைப்பிடிக்காத நம்மவர்கள்.
திருவாரூர் ஆழித்தேர் காண எங்கள் ஊரில் ரயிலுக்குக் காத்திருந்த பயணிகளுக்கு ஏற்பட்ட அனுபவம்...
பயணிகளின் அவசரம் அவசரமாக ஏற அது கழிவறையை ஒட்டிய பெட்டி. அப்போது சுழன்று அடித்தக் காற்றில் லூஸ்மோஷனாக வழிந்த கழிவுகள் ஏற முயன்ற பயணிகளின் ஆடையை நனைக்க...
அவர்கள் தலை தெறிக்க வீட்டுக்கு ஓடிய அவலம் நெஞ்சில் ஒரு முள்ளாய் நெருடியது.
தற்போது ரயில் கழிப்பறைகள் டேங்குடன் கூடியதாக படிப்படியாக மாறும் என்ற அறிவுப்பு தூய்மைப் பணியாளர்களுக்கும் பயணிகளுக்கும் ஓர் இனிய செய்தி!
டிக்கெட்டை சரி பார்க்க பரிசோதகர் உடன் பயணிப்பது போல் துப்புறவுப் பணியாளர்களும் உடன் பயணிக்க வேண்டும். அவர்களைக் கண் காணிக்கும் தனி அலுவலர்களும் நியமிக்கப்பட வேண்டும். குறை இருப்பின் உடனுக்குடன் பயணிகள் தெரிவிக்க வசதி செய்யப்பட வேண்டும்.
அத்துடன் பயணிகள் பொது சொத்தை பொறுப்பாக உபயோகிக்கக் கற்றுக் கொள்ள வேண்டும்! குழந்தைப் பருவத்திலேயே இந்த போதிப்புத் துவங்க வேண்டும்!
என்னுடைய முதல் சென்னைப் பயண ரயில் அனுபவம் நீங்காத நினைவாய் அச்சுறுத்துவது நிஜம்.
இந்த அச்சம் பற்றி பாரதிதாசன் எழுதிய கவிதை ஒன்று நினைவுக்கு வருகிறது.
குரங்கு ஒன்று ஆலமரத்தில் ஓடியாடி விளையாடிக் கொண்டு இருந்தது. பாம்பு ஒன்று கிளையில் தொங்க விழுது என்று அதைத் தொட்டு இழுத்த குரங்கு. உண்மை உரைத்ததும் விளக்கினைத் தொட்ட பிள்ளை போல் பயந்து ஓடி உச்சியில் அமர்ந்தது சற்றே ஆசுவாசம்.
பாம்பு போய்விட்டதா? என்று குனிந்து கீழே பார்க்கிறது. தனது வாலைப் பார்த்து அதுவும் பாம்போ! என்று அஞ்சுகிறது. பள்ளிப்பருவத்தில் படித்த அந்த பாடல் இதோ.
கிளைதனில் பாம்பு தொங்க
குரங்கு விழுதென்று தொட்டிமுழுக்க
விளக்கினைத் தொட்ட பிள்ளை
வெடுக்கென குதித்தது போல்
கிளைதொறும் குதித்துத்தாவி
உச்சிபோய் - தன்
வால் பார்க்கும்!
- பாரதிதாசன்
குரங்கில் இருந்து வந்த நமக்கும் குரங்கின் குணம் இருப்பது இயல்புதானே?
எனவேதான் தீயவைகளைப் பார்க்காதே! பேசாதே! கேட்காதே! என்று அறிவுறுத்த அண்ணல் குரங்குப் பொம்மையைத் தேர்வு செய்தாரோ?
குரங்கு வாலைப் பார்த்து மிரண்டது போல், காலைப் பார்த்து எனக்குள் ஒரு மிரட்சி. சுத்தமாக இருக்கிறதா! இல்லை நாறுகிறதா? என்று எனக்குள் ஒரு தூய்மை ‘மனநோய்’ உருவானது இந்தப் பயணத்திற்குப் பின் என்பதே நிஜம்!
எந்த கழிப்பறையைக் கண்டாலும் சுத்தமாக இருக்கிறதா? என்று பரீட்சித்து பரீட்சித்து “பரீட்சித்து” மன்னனாக நான் ஆனதும் நிதர்சனம்!
எனது முதல் சென்னை ரயில் பயணம் சொதப்பலாக அமைந்து விட்டதால், அடுத்தடுத்தப் பயணங்கள் மகிழ்வுந்திலேயே!
கிழக்குக் கடற்கரை சாலை வழியே காலை நேரத்தில் மகிழ்வுந்தில் பயணிப்பது ஒரு அலாதி சுகம். அற்புத பயணம். ஆங்காங்கே சுகாதாரமான கட்டணக் கழிப்பறைகள் இருந்தால் பயணம் இன்னும் சிறக்கும். ஆபத்பாந்தவனாக உதவுவது “பெட்ரோல்பங்க்” கழிப்பறைகளே!
சும்மா சொல்லக் கூடாது; நன்றாகவே நிர்வகிக்கிறார்கள். சாலை ஓர உணவு விடுதிகள் வெளியே இருக்கும் கழிப்பறைகளை ஓரளவு நன்றாகவே நிர்வகிக்கிறார்கள்.
ஆனால், ஓட்டலுக்கு உள்ளே கழிப்பறைகள் காற்றோட்டமும் வெளிச்சமும் இன்றி. இது கவனிக்கப்பட வேண்டும்.
சாப்பிட்டவுடன் கழிப்பறை செல்வதா? சென்றால் சாப்பிட்டது உள்ளே நிற்குமா? சாப்பிடும் முன் சென்றால் சாப்பாடு உள்ளே இறங்குமா? என்ற நிலையே பல இடங்களில்.
இதில் கார் நிறுத்தத்துடன் கூடிய ஒரு உணவகம். பெண்களும் பறிமாறும் நேர்த்தி.
வெளியே கழிப்பறை.. அது களிப்பறை. முகசுளிப்பறை அல்ல! வாவ்...! எவ்வளவு நேர்த்தியான பராமரிப்பு. ஊழியர்களுக்கும், நிர்வாகத்திற்கும் ஒரு ‘ஓ’ போடலாம். சபாஷ் சரியான தூய்மைப்பணி! நாப்கின் போட ஒரு பக்கெட்..!
அது மூடியுடன் அமைந்தால் குழந்தைகள் அதுபற்றிக் கேட்கும் போது தாய்மார்கள் தர்மசங்கடத்தில் நெளிய வேண்டாம்.
இது போன்ற கழிப்பறைகள் பயணத்திடையே தொடர்ந்து அமையுமானால் அது பயணத்தின் “வஸந்த்” காலம்!
அடுத்து, பேருந்து நிலைய கழிப்பறைகள், மூலையில் அம்பாரமாகக் குவிந்து கிடக்கும் நாப்கின்கள். எல்லாக் கழிப்பறைகளிலும் மூடியுடன் பக்கெட் வைப்பது அவசியம்.
அந்த நாளில் அந்த மூன்று நாட்களில் பெண்கள் பயணிக்கக் கூடாது என்று தடை செய்யப்பட்டது. அது தற்காலத்திற்குப் பொருந்தாது.
நாப்கின் உபயத்தில் டென்ஷன் இல்லாத பயணம் அனுகூலம். பிரதிகூலம் அவற்றின் குவியல்கள்.
தொலைதூர பேருந்துகளில் கழிவறை அமைத்தால் நலம். “கேரவன்களில்” அனைத்து வசதிகளும் இணைத்திருப்பது போல! அடுத்து தொலைதூரப் பேருந்துகளுக்கு நிறுத்துவதற்குத் தனியிடம் அமைந்திருப்பது போல கழிப்பறைகளும் தனியே அமைந்து இருப்பது அவசியம்.
அடுத்து ஆலயங்கள்.
மணிகணக்கில் தரிசனத்திற்குக் காத்துக் கிடக்கும் கட்டாயம். ஆனால், சரியான கழிப்பிட வசதி கிடையாது. அப்படியே இருந்தாலும் போதுமானது இல்லை. இருப்பதும் சரிவர பராமரிப்பு இல்லை. கட்டணம் மட்டும் கறாறாக.
ஒரு பிரபல ஆலயம்!
கழிப்பறை ஏதோ சுமாராக இருக்கிறது என்று தேற்றிக் கொண்டு பார்த்தால். கழிவுகள் டேங்கைக் சென்று அடையும் குழாயின் மேல் பகுதி உடைந்து திறந்த வெளிப்பயணம் செய்யும் கழிவுகள் அதைக் கிளறும் பன்றிகள்! நாய்கள்!
சாமி கும்பிடும் போது பக்தி எங்கிருந்து வரும்? குமட்டல்தான் வரும்! அந்தக் காலத்தில் போக்குவரத்து வசதி கம்மி. எனவே பக்தர்கள் வருகையும் குறைவு. அத்துடன் தோப்பு, துறவு, குளம் குட்டை என்ற வசதி.
இன்று, போக்குவரத்தும் ஜனத்தொகையும் அதிகம். மக்களுக்குப் பிரச்சனைகளும் அதிகம்! எனவே பக்தர்களின் வருகையும் அதிகம்! தோப்பு, துறவு, குளம், குட்டை எதுவும் இல்லை. எல்லாமே காங்க்ரீட் காடுகள் ஆகிவிட்டன.
இத்தனை லட்சம் பக்தர்கள் வருகை, இத்தனை கோடி வருமானம் என்று முழக்கமிடும் ஆலயங்கள், கழிப்பறைக்காகவும் கணிசமான நிதி ஒதுக்க வேண்டும். பழனியிலும், திருப்பதியிலும் மிகச் சிறப்பாக இந்தப் பணியைச் செய்கிறார்கள். பாராட்டுகள்.
இதற்காக ஒதுக்கப்பட்ட நிதியின் மூலம் தேவையான கழிப்பறைகள் கட்ட வேண்டும். அதை சரிவர பராமரிக்கவும் வேண்டும். இது குறித்து அறநிலையத் துறை சரியான நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டும்.
வரவு செலவு ஆய்வுகளுடன் கழிவு செலவு ஆய்வுகளையும் கவனித்து ஆவன செய்ய வேண்டும்.
அடுத்து, அபிஷேகப் பொருட்கள் தேங்காமல் வெளியேற வழி செய்ய வேண்டும், பாலும் தயிரும், பழமும் கலந்து தேங்கி ஒரு வித நெடி மூக்கை பதம் பார்ப்பது மாற வேண்டும்.
குழாய்கள் அமைத்து அவை அப்புறப்படுத்தப்பட வேண்டும். வெளியேறும் இடத்தில் தோட்டம் அமைத்தால் அற்புதமாகப் பயன்தரும். தோட்டம் அமைக்க வசதி இல்லையானால் “டேங்க்” ஆழமாக வெட்டி அதில் அபிஷேகப் பாதையை இணைக்க வேண்டும்.
1000 ஆண்டுகளுக்கு முன்னரே இதனை கோட்செங்கட் சோழனே செய்துகாட்டி இருக்கிறான்.
ஆம்!
நாகை மாவட்டம் கீழ்வேளூர் அருகே அமைந்த குரு ஸ்தலம் தேவூர். இதனை கோட்செங்சோழன் கட்டினான். மாடக் கோவில்
எண்தோள் ஈசருக்கு
எழுபத்தி இரண்டு
மாடக் கோயில்கள்
அமைத்து
என்று சிறப்பிக்கப்பட்டவன். இந்த தேவூர் ஆலயத்தில் ஸ்தல விருட்சம் “வெள்வாழை” அதாவது குட்டை ரக வாழை
மாடத்தின் உச்சியில் இறைவனின் கருவறை. அதனைச் சுற்றி ஒரு கைப்பிடிச்சுவர். அதற்குள் வாழை செழித்து அடர்ந்து காட்சிதருகிறது.
வாழையின் உயரம் குறைவு; சுவை நிறைவு. அபிஷேக தீர்த்தத்தின் நீரால் செழித்து வளரும் அதிசயம். இன்றைய மாடித்தோட்டத்துக்கு முன்னோடி கோட்செங்கட் சோழனே எனலாம். இது ஆயிரம் ஆயிரம் ஆண்டுகளாகத் தொடரும் அதிசயம். அழியாது வாழையடி வாழையாக இது இன்றும் காட்சி அளிக்கிறது. இதனை அனைத்து ஆலயங்களும் பின்பற்றினால் அபிஷேகத்தீர்த்தம் பாய்வதால் பக்திப் பயிருடன், மற்ற பயிர்களும் செழிக்கும்.
அடுத்து கல்வி நிலையங்கள்!
கழிப்பறையே காணாத பள்ளிகளுக்கு இன்று கழிப்பறை வசதி! இது வரவேற்கப்பட வேண்டிய விஷயம்.
வீட்டுக் கழிவறையையே அன்றாடம் சுத்தம் செய்யாவிடில் நாறிப் போய்விடும். நூற்றுக்கணக்கான பேர் உபயோகிக்கும் கழிவறையை அடிக்கடி சுத்தம் செய்ய வேண்டும்.
கழிப்பறை கட்டிய அரசு துப்புறவுப் பணியாளர்களை நியமிக்க மறந்தது ஏன்? காவலர், ஏவலர் இல்லாவிட்டாலும் பரவாயில்லை பள்ளிகள் தோறும் முழு நேரத் தூய்மைப் பணியாளர் நியமனம் செய்ய வேண்டும்.
அதுவரை கணிசமான தொகுப்பூதியம் தந்து முழு நேரப்பணியாளர்களை அமர்த்த, பெற்றோர் ஆசிரியர் கழகமும், பொதுமக்களும், ஆசிரியர்ப் பெருமக்களும் முன் வர வேண்டும். அப்போதுதான் குழந்தைகளின் ஆரோக்கியம் மேம்படும்.
தற்போது குழந்தைகளை குறிவைக்கும் சிறுநீர் தொற்று வியாதிகளுக்கு சுகாதாரமற்ற கழிவறைகளும் ஒரு காரணம்; கூடவே சிறுநீர் கழிக்கத் தயங்கித் தண்ணீர் குடிப்பதைத் தவிப்பதும் ஒரு காரணம் என்று அண்மைக் கால மருத்துவ ஆய்வுகள் கூறுகின்றன.
பொதுவாக தூய்மைப் பற்றி குழந்தைப் பருவத்திலே பெற்றோர் பழக்க வேண்டும். அது பள்ளிப் பருவத்திலும் கல்லூரிப் பருவத்திலும் செழித்துக் கிளைத்துத் தழைத்து வளர வேண்டும். அதை ஆசிரியர்கள் ஊக்குவிக்க வேண்டும்.
பார்க்க கமலின் “நம்மவர்” திரைப்படம். மாணவர்களே கல்லூரியை சுத்தம் செய்வதை அற்புதமாகக் காட்சிப் படுத்தி இருப்பார்கள். இன்றைய மாணவர்களை எப்படிக் கையாள்வது என்று கமல் அதில் வாழ்ந்து காட்டியிருப்பார். இறுதியில் அவர் போதித்த அகிம்சை வெல்வதை அதி அற்புதமாக காட்சிப்படுத்தி இருப்பது வரவேற்கத்தக்க முயற்சி.
அதில் மாணவர்கள் சுத்தப்படுத்தும் காட்சியை கல்வி நிறுவனங்கள் காட்சிப் படுத்த வேண்டும். எதுவாகக் காண்கிறோமோ! அதுவாகவே நாம் ஆகிவிடுவோம்!
நம்வேலை முடிந்து விட்டது, அடுத்து வருபவர் எக்கேடோ கெட்டுப் போகட்டும் என்ற பொறுப்பு மறுப்பு நினைவு அறவே கூடாது.
அடுத்து கொசுறாக ஒரு செய்தி! ஆண்டுதோறும் அதிக விற்பனை இலக்கை எட்டுவது சொசுவர்த்தி மட்டுமே! என்கிறது ஒரு ஊடகச் செய்தி. அடுத்த இடம் கரப்பான் ஹிட்!
இவை இரண்டுமே விற்பனையில் சூப்பர் ஹிட்!
இது வளர்ச்சி அல்ல, சுகாதார தளர்ச்சி!
அந்த நாளில் ஆண்டில் சில நாட்கள் மட்டுமே கொசுத் தொல்லை. பின்னர் அது தானே மறைந்துவிடும். தற்போது நாளும் கொசுத்தொல்லை.
கும்பகோணம் கொசு என்று குறிப்பிடும் அளவு பெரு நகரங்களையே குறி வைத்த கொசு. இன்று கும்பகோணத்தை பின்னுக்குத் தள்ளிக் குக்கிராமங்களில் கொசுவின் தர்பார்.
இது ஏன்?
கொசுவை ‘லார்வா’ பருவத்திலேயே தின்றுதீர்க்கும் பச்சைத் தவளைகளை ஏற்றுமதி செய்து கொசுவை இறக்குமதி செய்து விட்டோம் என்கிறது ஒரு ஆய்வறிக்கை.
அத்துடன் தண்ணீரை உறிஞ்சும் வண்ணம் மண் தரையே இன்றி சிமெண்ட்தளம். கையகல நிலத்திலும் அடுக்குமாடி வீடுகள். அதில் கழிவு நீர் எங்கு செல்வது? திறந்தவெளி சாக்கடைகளையே சரணடைகிறது.
அதிலும் மாட்டு, மனிதக் கழிவுகளின் அடைப்புகள். கூடவே ‘ப்ளாஸ்டிக்’ கழிவுகள், சாக்கடைகள் தேங்கி நாற்றமெடுக்கும் காட்சி. நடைபாதையில் தவறினால் சாக்கடையில் சறுக்கி விழும் அபாயம்!
ஆண்டு தோறும் ‘டெங்கு’ கொசு தடுப்புக்காக உள்ளாட்சித்துறைகள் முடக்கிவிடப்படுகின்றன. வரவேற்கப்பட வேண்டிய விஷயமே!
ஆனால் நிரந்திர கொசுவிற்கு என்ன தீர்வு?
கிராமச் சாலைகள் ஓரம் கழிப்பிடமாக இருந்தநிலை பெரும்பாலும் மாறிவிட்டது பாராட்டுகள்!
கழிப்பறை செப்டிக் டேங்கில் உருவாகும் கொசுக்களே நிரந்திர கொசுக்கள். அவை அசுத்தத்தில் உருவாகிறது. இதைத்தடுக்கக் காற்றுக் குழாயில் வலை பொருத்துவது என்று ஒரு அலை உருவானது அதுவும் முழுப்பலன் தரவில்லை.
காரணம்?
செப்டிக் டேங்கில் கியாஸ் உருவாகிறது. அதன் காரணமாக டேங்க் சுவரில் விரிசல் ஏற்படுகிறது. இந்த விரிசல் வழியே கொசுக்களின் வீதியுலா! இதுவே உண்மை.
மாலை நேரங்களில் கொசுவின் வருகைக்காக இந்த விரிசல்களின் அருகே நிரந்தர விருந்தினராகக் காட்சி தரும் குருவிகள், ஓணான்கள் இதற்கு சாட்சி.
எனவே கழிப்பறை கட்டினால் மட்டும் போதாது. செப்டிக் டேங்க் பராமரிப்பும் அவசியம். டெங்கு கொசுப் பணியாளர்களே டேங்கையும் கண்காணிக்க வேண்டும். உடனடியாக சரிசெய்ய அறிவுறுத்த வேண்டும்.
தவறினால், கடுமையான நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டும். அல்லது உள்ளாட்சி அமைப்புகளே விரிசல்களைச் சரி செய்து உரிய கட்டணம் வசூல் செய்யலாம்.
அத்துடன், டேங்க்கில் கொசு பெருகாமல் உள்ளே உரிய மருந்து தெளிக்க வேண்டும்.
அடுத்து, கிராமம் தோறும் அமைக்கப்படும் பொது கழிப்பிடங்கள். இதை சரிவர பராமரித்தால் சுகாதாரம் மேம்படும். பெரும்பாலான சமுதாயக் கழிப்பிடங்கள், சமூக விரோத செயல்களின் கூடாரமாகவே அமைகிறது. இதனை கிராம மக்களே முன் வந்து கண்காணிக்க வேண்டும்.
அடுத்து, ஆலய திருக்குளம், பொதுக்குளம் ஆகியவற்றின் நடைபாதைகள் கழிப்பிடமாகக் கிடக்கும் அவலம்.
இதுபற்றி கண்ணதாசன் அவர்கள் கூறும் விளக்கம்.
தாயைப் பழித்தாலும் தண்ணீரைப் பழிக்காதே! என்னும் பழமொழியின் உண்மையான பொருள் வேறு!
தாய்க்குப் பிழை செய்தாலும் தண்ணீருக்குப் பிழை செய்யாதே! என்பதுதான் உண்மையான பொருள். அதாவது தாயினும் மேலானது தண்ணீர்!
அரசு திட்டம் மட்டுமே தீட்ட முடியும். அதனை அரசு அதிகாரிகள் “ஆத்மார்த்தமாக” செயல்படுத்த வேண்டும். இதற்குப் பொதுமக்களும் “பூரண ஒத்துழைப்பு” நல்க வேண்டும். சிறப்பாகப் பணியாற்றும் அதிகாரிகளை உற்சாகப்படுத்த வேண்டும். அவர்களுடன் பொதுமக்களும் இணைந்து செயல்பட வேண்டும்.
மகாத்மாகாந்தி தமது ரயில் பயணத்திலும், ஆலயத் தரிசனத்திலும் 1901ல் காந்தி கண்ட அவலமே இன்றும் தொடர்கிறது.
கிட்டத்தட்ட 100 ஆண்டுகள் ஆனபின்னர் இன்று தூய்மைப்பணி முடுக்கிவிடப்பட்டு விசுவரூபம் எடுத்து நிற்கிறது. இதை ஆராதித்து வரவேற்று அனைவரும் இந்தப் பணியில் முழு மூச்சுடன் ஈடுபடவேண்டும்.
அப்படி செயல்பட்டால்,
அப்புறம் சிங்கப்பூரைப் பார்! ஜப்பானைப் பார்! என்று கூறாமல், இந்தியாவைப் பார்! எனும் நிலை வரும்.
இது ஒவ்வொரு இந்தியனின் தூக்கம் தொலைத்தக் கனவாக அமைய வேண்டும். அப்படி செயல்பட்டால் நாட்டில் என்ன பெரிதாக மாற்றம் வந்து விடப்போகிறது என்பதே நமது கேள்வி.
வள்ளுவன் பட்டியல் இடுகிறான் என்ன என்ன கிடைக்கும் என்று, அதை எண்ண எண்ண நம் கண்முன்னே “ராம ராஜ்யம்” மலர்கிறது. இதோ பட்டியல்.
குறள் 738
பிணியின்மை செல்வம் விளைவின்பம் ஏமம்
அணியென்ப நாட்டிவ் வைந்து.
Join the conversation